به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خبرآوران، بالاخره سکوت نماینده مردم گچساران وباشت در مجلس شورای اسلامی در خصوص استعفای اردلان زینلزاده، شهردار دوگنبدان شکست تا وی طی یادداشتی در هفتهنامهاش توازن بعد از فیصله یافتن این ماجرا ورود پیدا کند و بیش از این نظارهگر نباشد.
تاجگردون در یادداشت خود از حساسیت خود در خصوص استعفای شهردار دوگنبدان سخن گفت و سکوتش را که به گفته وی عدهای دال بر بیتفاوتی گذاشتند!شکست و دلیلش را عدم فزونی حساسیتها و پیچیدهتر ماجرا عنوان کرد.
این استعفا و سکوت از جهات زیادی قابل نقد و بررسی است اما آنچه شاید بولد این ماجرا باشد به نوعی دست یافتن زیرکانه زینلزاده به خواستهاش که همان برآورد میزان مقبولیت عمومی، سیاسی و تخصصیاش از یک سو و تأمین اعتبارات مورد نیاز برای ادامه روند توسعه عمرانی شهر و پرداخت مطالبات کارگران و پیمانکاران از سوی دیگر بود، باشد.
زینلزاده خیالش از جبهه مخالفش اسدپور، ناصحفر و حیدری راحت بود زیرا سه رأی در برابر ۵ رأی شکوهی، اکبری، قشقایی، سیده محبوبه رضایی و بلوطی کارگر نبود این در حالی بود که بخشایی نیز رأی ممتنع داد تا استقلال و بیطرفی خود را در حرکتی سمبیلک نشان دهد. استعفای زینلزاده به نوعی حرکتی زیرکانه و متنفکرانه براساس پشتوانه موافقان ادامه حضور وی به عنوان شهردار دوگنبدان بود
زینلزاده میدانست که موافقان وی در شورای شهر دارای رأی بیشتری هستند و استعفایش وتو میشود برای همین استعفا را تنها راه به دست آوردن خواستههایش از طریق درگیرکردن اذهان عمومی، مسئوولان شهری و تاجگردون( که شاید عدم تعاملش با شهردار را بتوان از برخی جملات دوپهلو و گاها با آدرس رند بخشایی عضو مستقل شورای دوگنبدان برداشت کرد) دید.
بخشایی در جلسه تصمیمگیری در خصوص استعفای شهردار دوگنبدان گفته بود که شهردار دوگنبدان مقداری از شورای شهر فاصله گرفته بود اگر مشکل مسائل مالی است وی باید به خاطر پرسنل زحمتکش شهرداری و مردم تعامل داشته باشد و موظف است از پایتخت تا گچساران کمک بگیرد. فاصله گرفتن زینلزاده و عدم تعامل وی با بعضی از مسئولان که نیاز به وجود آنها احساس میشود، در فضای کنونی جالب نیست و به نظر میرسد احساسات وی بیشتر غلبه داشته تا قوه عقلی.
به نظر میرسد منظور و مقصود بخشایی از بیان این جملات عدم تعامل و ارتباط حسنه میان زینلزاده و بعضی مسئولان به ویژه تاجگردون بوده که بسیاری ریشه این عدم تعامل تفکرات سیاسی متضاد و برخی احتمال کاندیداتوری زینلزاده در دور آینده و حفظ پرستیژ شخصیتی و سیاسی وی عنوان کردهاند.
باز به شورای شهر برمیگردیم جایی که استعفای شهردار دوگنبدان سببسازتحرکات زیادی در بین اعضای موافق و مخالف حضور شهردار شد، جبهه موافق نظر بر ابقای زینلزاده داشت و جبهه سه نفره مخالف آنطور که در برخی محافل عنوان میشد با امید به همراه کردن دو نفر از همفکران خود از جبهه موافق، نظر بر شهردار کردن مسعود ظفری از اساتید دانشگاه و قبل از آن سرپرست شدن امید محمدی، رئیس سابق تاکسیرانی گچساران که توسط زینلزاده علیرغم مخالفت فرماندار و تاجگردون (براساس آنچه در محافل عمومی نقل شده بود) برکنار شده بود، داشت اما زینلزاده ماندگار شد تا شاهد اثرات مثبت استعفای متفکرانهاش شود و تاجگردون را تحریک به همکاری و قول مساعد تأمین اعتبارات مورد نظر کند بدون آنکه به پایتخت برود و…
شاید بتوان به نوعی سکوت تاجگردون را در این خصوص به نتیجه روز تصمیمگیری شورای شهر دوگنبدان ربط داد،.
روزی که به نظر میرسد بعضی از افراد منتظر نتیجهای غیر از آنچه موافقان ادامه حضور شهردار دوگنبدان در شهرداری رقم زدند، بودند تا بعضی یادداشت تاجگردون را شکست سکوتی اجباری علیرغم نتیجه مورد نظر بدانند.
