یادداشت زیر از سری یادداشت‌های مخاطبان خبرآوران است که سیداحسان حسینی آن را برای ما ارسال کرده است؛ او نوشته: اردلان زینل زاده این روزها نامیست که زیاد شنیده میشود مردی عملگرا که تا کنون جز زبان کار و عمران و آبادی از ایشان ندیده ایم. زیاد اهل حرف زدن نبود شاید اگر جمع کنیم […]

یادداشت زیر از سری یادداشت‌های مخاطبان خبرآوران است که سیداحسان حسینی آن را برای ما ارسال کرده است؛ او نوشته:
اردلان زینل زاده این روزها نامیست که زیاد شنیده میشود
مردی عملگرا که تا کنون جز زبان کار و عمران و آبادی از ایشان ندیده ایم.
زیاد اهل حرف زدن نبود شاید اگر جمع کنیم در مجموع عمر بیست ساله مدیریتی اش اندازه یک هفته دیگران در رسانه ها ظاهر نشد و مصاحبه نکرد.
اما او این روزها به پشتوانه بیست سال کار و سکوت به میدان آمده تا حرف های نگفته را بگوید و کارهای بر زمین مانده را مثل همیشه به دوش بکشد.
انتخاب اتاق فکر جوان و همراهی نسلی جدید و خوشفکر نشان میدهد او برای حضور در سیاست هم مثل دوران مدیریتش با برنامه و فکر وارد شده است
تیمی که هر کدامشان وزنه ای تعیین کننده در جریان فکری شان هستند اما دور هم جمع شده اند برای هدفی که به سرمنزل مقصود رسیدنش را فقط در چهره جوان و جدی زینل زاده دیده اند.
اما زینل زاده که به گفته خودش با بیش از بیست نماینده و ده استاندار کار کرده است میداند پا به چه میدانی گذاشته است.
میدانی که در آن نه نجابت دوران مدیریتش و نه جدی بودن دوران شهرداریش نمیتواند کارساز باشد.
شاید از همین رو باشد که این روزها در کلامش ادبیات تهاجمی و نقدهای زیادی دیده میشود.
در نگاه زینل زاده دولت روحانی و احمدی نژاد ، حسینی و جعفری و تاجگردون ، استاندار و مدیران کل فرقی ندارند و هر کسی مسبب این روزهاست باید نقد بشنود.
او می گوید اگر من به عنوان شهردار و مدیرکل ، فلانی به عنوان نماینده ، بهمانی به عنوان استاندار کاری را مدیریت میکنیم نباید بر مردم منت بگذاریم و به نام خودمان تمام کنیم.
مردم ولی نعمت جمهوری اسلامی هستند نظام هم باید به این مردم خدمات بدهند و کسی نباید خدمات نظام را به سود خود مصادره کند که هم ظلم به نظام است هم ستم به مردم.
او میگوید باید تفکیک قوا صورت بگیرد ، نماینده به وظیفه نظارتی و قانون گذاری اش برسد مقام دولتی به وظیفه اجرایی اش.
اگر هر کسی به وظیفه اش عمل کند این وضعیت افتضاح فعلی را شاهد نخواهیم بود.
او راست می گوید ، نماینده ای که برای یک پیمانکاری یا مناقصه به دولت متوسل بشود دیگر نمی تواند روی آن دولت نظارت کند.
همین می شود که ارز ۶ برابر می شود ، واردات بی رویه می شود ، قیمت ها سر به فلک می کشد ولی نه کسی استیضاح می شود نه کسی برکنار می شود و نه اصلا کسی مورد نکوهش قرار می گیرد.
درد اینست که نماینده مردم ، وکیل دولت می شود ، دولت مردم مجری اوامر نماینده می شود ، روابط نا سالم اداری جای ضابطه را میگیرد و خون مردم هر روز بدتر از دیروز توی شیشه می رود.
اگر قانون برایمان مهم باشد و وظایف قانونی افراد را بدانیم باید قبول کنیم زینل زاده بی راه نمی گوید.
او البته ثابت کرده است به حرفهایش اعتقاد دارد.
چه آنجا که نه به جعفری و حسینی در دوران مدیر کلی و شهرداری اولش اجازه دخالت داد و نه خودش در امور داخلی مدیران زیر دستش دخالت کرد.
چه آنجا که دست تاجگردون برای دخالت در امور شهری را بست و چه آن زمان که جز قانون در شهرداری کسی را به رسمیت نشناخت.
او می تواند اولین نماینده ای باشد که هم درد را فهمیده و هم درمان را و هم اراده اجرای آنچه را می گوید.
وقتی دو دهه مدیریتش بر ادارات کل و شهرداری را بررسی می کنیم در هیچ نقطه ای رابطه ناسالم با پیمانکار و سیاسیون و اصحاب ثروت و قدرت نمی یابیم چون رمز ماندگاری اش را نه در خودروهای پیمانکاران و نه در جلسات معاملاتی سیاسیون می داند.
او می داند اگر می خواهد ماندگار باشد و نامش به نیکی بماند باید برای مردم و بر اساس آنچه قانون به وی اختیار داده رفتار کند .
شاید هیچ ارباب رجوعی خنده اش را ندیده باشد اما هیچ کس هم نمی تواند ادعا کند زینل زاده روی خوش نشان کسانی که می خواستند در انتصابات زیر دستش دخالت کنند یا در مناقصه ها اعمال نفوذ کنند داده باشد.
الان هم منتقدین ایشان فقط دو گروه هستند ، آنانی که زینل زاده جلوی بی قانونی شان ایستاد و اجازه حیف و میل نداد و آنانکه اگر زینل زاده به قدرت برسد نان حرامشان آجر می شود.
سیداحسان حسینی

  • نویسنده : سیداحسان حسینی