تفاهم و عشق یا تقابل و تهدید//حمید بخشایی

‌‌ اکثر مردم رزمندگان و شهدا را در مصاف با دشمن به تفسیر و تصویر می کشند. دفاع از مرز و کیان کشور یک بعد ارزشی کار آنهاست. ارتباط رزمندگان با هم از طریق تعامل، نمادین بود. مسیحی،کلیمی، مسلمان، سکولار غیر سکولار، همگی بر اساس تفاهم در کنار هم بدون هیچ تمایزی برای یک هدف مبارزه می کردند. تعامل آنها به معنای عشق و تفاهم بود آنها با زبان گفتگو و دیالوگ با هم در ارتباط بودند یکی از وجوه ارزشی آنها هم این تفاهم و تعامل درونی و قلبی آنها بوده که همدیگر را از سر درون و عشق به آغوش میکشیدند. اما امروز در اینجا و در این زمان در شهرمان ارتباطات بر مبنای سیاست می باشد از شکل تفاهم و تعامل و محبت قلبی به شکل استراتژیک تغییر پیدا کرده است. تقابل، دشمنی، نامه پراکنی و… به همین دلیل از رویکردهای رزمندگان و شهدا فاصله زیادی گرفته ایم و این فاصله ها توسط مولفه‌های قدرت و ثروت بوده و هیچگونه سنخیتی با رویکرد شهدا ندارد اختلاف افکنی، برادرکشی، منیت خواهی، فزونی طلبی، سرلوحه کار عده ایی از سیاستمداران قرار گرفته است و برای بقای خود به دستگاههای رسانه ایی و مجازی متوسل شده‌اند و مردم را توسط همین رسانه ها و سایت‌های دست نشانده به این سو آن سو می کشند و مردم بیش از انکه خودشان باشند ابزار و متاثر از دیگران شده اند و همین ناپختگی و خام بودن عاملی شد برای سوءاستفاده نااهلان و خود خواهان و نامش را گذاشتیم سیاست و سیاسی کاری. در صورتی که زمانی سیاست روشی بود برای سامان زندگی خوب، اما امروز سیاست عاملی شد برای اختلاف بین عوام. اگر نمی‌توانیم به روش ها و ارزشهای واقعی رزمندگان پایبند باشیم حداقل از تصاویر و گفتمان آنها سوء استفاده نکنیم و برای جلب توجه مردم و رسیدن به خواسته های و منویات شخصی خود از روشها و متدهای دیگری استفاده کنیم و اجازه دهید که رزمندگان و روح شهدا در آرامش باشند زیرا گفتمان شهدا ورزمندگان تعامل و تفاهم بود نه تقابل و تخریب همنوعان و…..
‌‌حمید بخشایی