این تک تیرانداز بارها آتش بار دشمن را در ارتفاعات صعب‌العبور فقط با یکبار فشار دادن ماشه تفنگ « اس وی دی و اف پی کا» خاموش کرد.
به گزارش خبرآوران شهید عبدالرسول زرین یکی از شهدای کهگیلویه و بویراحمد است که سال ۱۳۲۰ در یکی از روستاهای توابع استان کهگیلویه و بویراحمد متولد شد. در چهار سالگی پدر و در ۶ سالگی مادرش را از دست داد و پس از مرگ آن دو، سرپرستی اش را دایی‌او بر عهده گرفت.
نوجوانی بیش نبود که تصمیم به هجرت از دیارش گرفت. او در سن ۱۵ سالگی بعد از طی طریق کوه و دشت تنها به اصفهان رسید و بعد از مدتی کار و تلاش تشکیل خانواده داد و در سن ۲۷ سالگی اقوامش را که در کودکی از آنها جدا شده بود، پیدا کرد.
در شهر اصفهان منزل و مغازه‌ای با شغل لباس فروشی در حوالی مسجد باباعلی عسگر تهیه کرد. در تظاهرات ضد شاهنشاهی شرکت می‌کرد و مزاحمت و تهدیدهای ساواک بر اراده محکم و مومنانه‌اش کوچکترین خللی ایجاد نکرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران او لباس رزم پوشید.
رسول زرین با ۷۰۰ شلیک موفق با اسلحه دراگانف اس وی دی (Drauganov SVD) در برابر کریس کایل با ۱۶۰ شلیک موفق برتری محسوسی دارد.
گردان تک‌نفره
«به تنهایی کار یک گردان را می‌کرد. در هر کجای خط که سنگر داشت، جبهه دشمن به هم ریخت. لقب گردان تک‌نفره فقط شایسته او بود. اخلاص، ایمان و تواضع، از سراپای وجودش نمایان بود. ایشان از لحاظ تجربه جنگی و سابقه حضور در مناطق عملیاتی در رتبه فرماندهی تیپ و لشکر بود ولی به دلیل تبحر خاص و منحصر به فرد در کار تیراندازی و تأثیر او در سرنوشت عملیات، به عنوان یک تک‌تیرانداز ویژه و استراتژیک در جبهه‌های جنگ، همیشه خار چشم دشمن بود.» و سردار شهید حسین خرازی فرمانده لشکر عشق این‌چنین از هم‌رزم شهیدش می‌گوید.
شهیدی که سردار مرتضی قربانی، فرمانده لشکر ۲۵ کربلا در دوران دفاع مقدس و رئیس کنونی هیئت تیراندازی استان اصفهان در وصفش می‌گوید: «شهید زرین ابتدا وضو می‌ساخت و بعد اسلحه را برمی‌داشت و با ذکر “ما رَمیتُ” تیر را به سمت دشمنان نشانه می‌رفت. او به معنای واقعی کلمه یک چریک مخلص امام زمان(عج) بود.»
سایت دفاعی پاکستان درباره رسول زرین می‌نویسد: عبدالرسول زرین متولد ۱۹۴۱ تا ۱۹۸۳ جز بهترین نظامیان ایرانی در جنگ ایران و عراق بوده که با ۷۰۰ شلیک موفق منجر به نتیجه موفقترین اسنایپر (تک تیرانداز ایرانی است).
شهید حاج حسین خرازی، زرین را به خوبی می‌شناخت و درباره‌اش حرف‌های زیادی زده است. رابطه این دو رابطه پدر و فرزندی بوده و بارها همدوش با یکدیگر صحنه‌های پر خطر و نفس گیر را در کردستان و جنوب به چشم دیده‌اند. زرین بارها زخمی شده بود و۶۰ درصد از کار افتادگی داشت. خرازی معافیت او را از رزم صادر کرده بود اما نشستن برای این رزمنده دلاور معنایی نداشت.
این تک‌تیرانداز ایرانی در منطقه بُستان و در هنگام هدف گیری، لاله گوشش مورد اصابت گلوله قرار گرفت اما زرین جان سالم به در برد .
شهید خرازی درباره زرین گفته است:« او قبل از شروع جنگ تحمیلی در کردستان و در گروه ضربت خیلی خوب خود را نشان داد. دیواندره شاهد دلاوری‌های اوست.» گروه ضربت به فرماندهی حسین خرازی به هر وحشتکده‌ای سرک می‌کشید و بارها با هنر این پلنگ کوهستان یعنی زرین، دشمن بیشترین آسیب‌ها را متحمل شد.
این تک تیرانداز بارها آتش بار دشمن را در ارتفاعات صعب‌العبور فقط با یکبار فشار دادن ماشه تفنگ « اس وی دی و اف پی کا» خاموش کرد. تا سال ۶۳ به طور مداوم در بیشتر عملیات‌های جنوب و غرب حضور فعال داشت. مسئولیت‌های مختلفی از جمله فرماندهی گردان و محور را بر عهده داشت و گروه‌های مختلفی را آموزش داد و به عنوان تک تیرانداز بین گردان‌ها فرستاده است.
این ادعای بزرگی است ولی اتفاق افتاده و شوخی نیست. این مطلب به تأئید حاج حسین خرازی رسیده است و قول اوست که شهید زرین به وسیله سلاح «اس وی دی» چند هزار دشمن بعثی را به هلاکت رسانده و چندین فرمانده عراقی را از میان برداشته است. او به تنهایی چندین تپه را تصرف کرده است. تپه‌هایی را که زرین تصرف کرده به نام خودش نامگذاری کرده‌اند. عبدالرسول زرین، به دلیل ترسی که در دل دشمن انداخته بود به «صیاد خمینی» معروف شده بود.
شهید خرازی در مورد دلاوری‌های زرین عنوان کرده است: «انگار که ایشان جنگی به دنیا آمده بود.» در جای دیگر هم او را «گردان تک نفره زرین» خطاب کرده بودند چون به اندازه یک گردان موثر بود.
نحوه شهادت شهید زرین
سرانجام شهید عبدالرسول زرین در عملیات غرور آمیز خیبر حماسه سرایی کرد و در نهایت در اسفند ماه ۱۳۶۲ بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن به شهادت رسید و بعداز سالها مجاهدت مزد جهادش را گرفت
۳۰۰۰ شلیک موفق داشته
۷۰۰ تا فرمانده و افسر ارشد زده
تاریخ جنگ پر است از داستانهای ناب که هر کدام خود شاهنامه ایی ماندگار برای آیندگان این سرزمین است افسوس که کار فرهنگی در این مورد بسیار کم است و تاریخ سازان یک به یک میروند و نامه ها در سینه ی شاهان جنگ و دلاوری به گور می رود. شهید آزاده محمد شکاری از دلاوران مظلوم جنگ است که خود داستانش بسیار ترژدیک است آزاده ایی که سالها پس از آزادی هم متاسفانه مورد سوِ ظن بود و غریبانه زیست …. کسی که ارتش تک نفره لقب گرفت و ایثارگرانه تا آخرین فشنگ ایستاد و یک تیرش بخطا نرفت … همرزمان را در جنگی نابرابر در موسیان وادار به عقب نشینی کرد و خود بر تنگه ابی ماند تا خشابش خالی شد و او ماند با خیلی از جنازه های دشمن… وقتی که در محاصره اسیر شد افسر عراقی نگاهی به ژ۳ و خشاب خالی اش انداخت ، بر قامت کوتاهش احترام نظامی گرفت و تو شایسته احترامی رزمنده تو قانون جنگ را به نحو احسن اجرا کرد، مرد! و دستور داد او را محترمانه از ببن جنازه های عراقی ببیرند. افسوس که امروز سالگرد شهادت آن دلاور است … روحش شاد.
درودخدابردلاوریهای شهیدان انسانهای خداجویی که زیباومستانه به دل اتش می رفتندتاماامروز باامنیت کامل زندگی کنیم 🇮🇷🇮🇷🇮🇷
سلام برشهدای والامقام وشهیدان سرتابه پاپاک وباوفا ورحمت خدابرروحشان وشهیدزرین عزیز… ای کاش قدراین شهدای والامقام رابدانن
روحش شاد و یادش جاودان..واقعا لرهای بویراحمدی در تیر اندازی اشتهار زیادی دارند…من از نزدیک با بچه های کهگیلویه وبویراحمدی بودم عاشق تفنگ و اسب و همچنین وطنشونن..زنده باد ایران وایرانی وهمچنین اقوام اصیل ایران
راه شهیدان ادامه دارد .اون دوره نیاز به تک تیرانداز جنگی نیاز داشیتم ،الان تک تیراتداز اقتصادی نیاز هست
دورود خدا بر خوبان وفداکاران راستین ایران زمین.
خداوند رحمتشان کند چه جنگجویان بزرگی که تاریخ بخودندیده.ولی حیف که نامی ازآنهانیست ودرحال فراموشی اند.