مدیر عامل محترم آبفای استانکهگیلویه وبویراحمد
با سلام واحترام
شما اهل ایلام هستید واز تبار زاگرس نشین و نیک می دانید که مردم خطه زاگرس سخت کوش و با غیرت اما در برابر ناملایمات و کاستی ها اندکی ناشکیبا هستند و خصوصا اگر این کاستی یکی از اولین نیازهای ابتدایی بشر که همان آب باشد،اما جناب مهندس رضایی اجازه بدهید داستان غم انگیزی را برای تان به رشته تحریر دربیاوریم ، شیره و عصاره کوه های زاگرس که همان آب گوارای معدنی و در قالب چشمه سار و رودخانه های دائمی و فصلی است، پس از جاری شدن از بلندای کوهسارها و آبشارها و بهم پیوستن و خروشیدن پشت یک سازه بتنی با نام سد(کوثر) جمع می گردد و پس از گذشت دو دهه از افتتاح این سد مردم این خطه نمی دانند این سازه بتنی نهایتا نعمت یا نقمت (مصیبت) بوده است.
آب تجمیع شده بخشی از آن با رها سازی و عبور از رودخانه و دشت های خوزستان به خلیج فارس می ریزد و مابقی هم در خطوط لوله آب شرب تمامی شهرها ،دهستان ،ده و روستاهای مسیر حتی بعضا با سه خانوار دراستان های بوشهر ،خوزستان و هرمزگان با صلابت وجریان قوی توزیع می گردد ،نوش جان و گوارای وجودشان، ما زاگرس نشینان تنگ نظر و بخیل نیستیم آنها نیز هموطنان ما هستند، اگرچه بعید و دور از انتظار نیست اگر داستان معکوس می بود وما محتاج نعمت خدادادی آنها، اتفاق به گونه دیگری رقم می خورد و معترض در برخورداری و انتقال آب به این خطه مظلوم می بودند.
اما جناب آقای مهندس ،طی این سال ها مردم خطه “مله باشت” هیچگاه نتوانستند با هیچ معیار و متری حداقل خود را توجیه کنند که این همه دهستان در سه ،پنج و ده کیلومتری رودخانه ها و چشمه سارهای همان سد به چه دلیل از نعمت آب شرب بی بهره بوده و هستند و جواب همه سوالات را فقط در ناکارآمدی،بی توجهی وضعف آشکار مدیران دو دهه اخیر می دانند.
پس بیاید برای اینکه بدعتی نو در این استان شکل گیرد ،تعصب و شهامت زاگرسی خود را چاشنی مدیریت کنید و نامی نیک برای خود به یادگار بگذارید و با بررسی فنی دقیق ، آب مله باشت و خصوصا آب چشمه کله تین که آبی آزاد و خدادادی است را در شاه بهرام فقط با حدود سه هزار متر (سه کیلومتر ) خط لوله به مخزن بتنی برسانید تا حداقل رینگ آب رسانی باشت ومله باشت از سوی شاه بهرام به شادگان تکمیل و هر دو روستا از این نعمت خدادادی برخوردار گردند
جمع کثیری از مردم روستاهای شاه بهرام و شادگان
